ღამე დატოვეთ ხელუხლებელი;
უნდა გამოწვას მოხუცმა წლებმა
- გაიზიაროს სხივების მფენი;
რისხვა მათ მიმართ, ვინც სხივით კვდება.

თუმცა ბრძენები სიკვდილის პირას
როდი ხვდებიან სიმართლეს - ბნელის,
რადგან გააპობს მეხი მათ სიტყვას;
ღამე დატოვეთ ხელუხლებელი.

აზვირთავს ტალღას უკანასკნელად
– სათნოთა ქმედი ტირილი კრთდება.
მწვანე ყურეში ცეკვავენ ყველა;
რისხვა მათ მიმართ, ვინც სხივით კვდება.

ველურებმა კი იფრინეს მზესთან
– სიმღერით სურდათ შეეხოთ ხელი,
გვიანღა მიხვდნენ; ვერ მივლენ ღმერთთან,
ღამე დატოვეთ ხელუხლებელი.

დგას მესაფლავე სიკვდილთან ახლოს,
ბრმაც კი კაშკაშა სინათლეს ხედავს;
მწველ მეტეორს სურს თვალთ გამოსახოს
რისხვა მათ მიმართ, ვინც სხივით კვდება.

დამგმე, დამლოცე მკაცრი ცრემლებით
მამაო ჩვენო – მაღალო სევდა,
ღამე დატოვეთ ხელუხლებელი.
რისხვა მათ მიმართ, ვინც სხივით კვდება.




Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light.