+2

უფალმა გაკმაროს ოთარ

ამინ!


საინტერესო კომენტარი იყო...

ღმერთმა გაკმაროთ და გაგაძლებინოთ ბატონო ოთარ.
წავიკითხე ახლა ყველა კომენტარი და რაც ვიფიქრე აგერ დავწერ პატიოსნად და გულმართლად. რამდენიც არ უნდა თქვან:

გამაგრდი, უნდა გაუძლო, უნდა გადაიტანო, ცხოვრება უნდა გააგრძელო, მომავლისკენ გაიხედო... ეს სიტყვები ჭირისუფალს გულზეც  არ ეკარება, იმიტომ რომ გულის ერთი ნაწილი ჩაიკეტა, შიგნით დედის სიყვარული მოთავსდა და ისეთ მოგონებად იქცა, ვისი შეხების უფლებაც არავის აქვს. ჰოდა ისიც თავს უქნევს ყველას, ეთანხმება, მაგრამ ყველაზე უკეთ მან იცის რომ სიტყვები კენჭებივით ეხლებიან მის გულს და მხოლოდ "ხმაურობენ".  როცა ადამიანს დედა მოუკვდება - ობოლი მაშინ ეთქმისო ნათქვამია. მხოლოდ ყოველდღიურობა გადაგატანინებს ამ ტკივილს, ოღონდ გულის ნაწილი ქვად რჩება მაინც. უბრალოდ ხელშესახები ხდება ის, რომ უფრო უნდა გაფრთხილებოდი, უფრო მეტად ვიდრე გეგონა რომ უფრთხილდებოდი, რომ დღეში ასჯერ უნდა გეთქვა რომ გიყვარს და ამით ასჯერ ბედნიერი გაგეხადა. უკვე იმასაც ხვდები რომ "ჭკუა ისწავლე" და ოჯახის სხვა წევრებს აჩუქებ იმ სითბოს და სულ სხვაგვარად მოიქცევი აწი. სიკვდილი მწარეა და ძნელია წამსვლელისთვისაც და დამრჩენისთვისაც. ის გამშვიდებს რომ "იქეთ"  ჩვენზე უკეთესები არიან.
ერთიც  აქვს კარგი, იცი, რომ როცა წახვალ "იქით", მარტო აღარ იქნები, დედა დაგხვდება  და ვეღარავინ დაგიძახებს ობოლს.
მსუბუქი ყოფილიყოს მისთვის საქართველოს მიწა. მერწმუნეთ ოთარ ეგეც ბევრს ენატრება. ნათელში ყოფილიყოს მისი სული და ცხონდეს. ამინ.

++

++

მძიმეა დედის დაკარგვა -
თან ძნელად გადასატანი,

გაიხარე თეა...

მადლობა მეგობარო. :-*

უფალმა გაგაძლიეროს, ოთარ!

:( ულამაზესია, დარწმუნებული ვარ, შენი დედიკოსავით! უფალმა ნათელში ამყოფოს მისი სული! მადლობას ვუხდი მას, ასეთი გამორჩეული რომ გაგაჩინა და გაგზარდა! ღმერთმა დაგლოცოს, მეგობარო! :-*

მძიმეა  დედის  დაკარგვა...
ამინ.

ძალიან მეწყინა ასეთი ამბავი..ამ გვერდზე სულ ხალისით შემოვდიოდი და გავდიოდი...ნათელი დაუმკვიდროს ოთარ, შენს გამჩენს

ძალიან ვწუხვარ:(

უფალმა გაანათლოს მისი ლამაზი სული! გითანაგრძნობ, ოთარ!

რა სამწუხარო ამბავია... :( ძალიან მეტკინა გული :( ოთო, ღმერთმა აცხონოს  შენი დედიკო და ცათა სასუფეველში დაამკვიდროს!

მეტადრე კარგად მესმის თქვენი ოთარ–ბატონო!
ილოცეთ მისი სულისათვის !! შესაძლებლობის დარგლებში მოწყალება გაიღეთ მის სახელზე!!(მომიტევეთ დიდაქტიკა–ში არ ჩამითვალოთ–მხოლოდ მეგობრულად)
დედა არასოდეს მიგატოვებთ, ის მუდამ თქვენთან ახლოს იქნება!!
ღმერთმა გაგინათლოთ მისი სპეტაკი სული!!

ალბათ ძალიან მძიმე.
საერთოდ ახლობლის დაკარგვა სულის ნაწილის დაკარგვას ნიშნავს...
მაგრამ მაინც სამართლიანია, შვილი დარჩეს და მშობელი წავიდეს( მიუხედავად ასაკისა ).
უფალმა ნათელში ამყოფოს.

გულიანი ლექსია
+

ეჰ ოთ,ოთ... რას ვიზამთ :( უფალმა გაგაძლიეროს :*

ჰო, მძიმეზე მძიმე და მაშინ უფრო, როცა დრო გადის,როცა  შვილის ბედნიერება არ მოესწრება...ეს ძალზედ მტკივნეულია, რაც თავად განვიცადე.
საყვარელი ლექსია, ცრემლების მარგალიტი...

ვიზიარებ ოთარ შენს ტკივილს ძმაო..



მართლაც რთულია საყვარელი დედის დაკარგვა.. :(



გამაგრება გმართებს  მეგობარო.




პატივისცემით: გიგარიონი

:((