ალუდა ქეთელაურის ხსოვნას

შენ დგეხარ, სადაც ქარებია (სხეულის მიღმა)
და გულთან მტკივა კიდევ ერთი ცრემლები უფლის...
და შენი წასვლა (ახლა უკვე გარდაცვლილ) ციდან
მზის გადაკარგვას, ვარსკვლავების დაღუპვას უდრის...

მტკივა და... მათოვს მზის სხივები, ეშვება ნისლი.
შენ  თვალებიდან  ვაჟკაცობას, გაზაფხულს ჰბადებ
და მოხუც მთებში ახალგაზრდა არწივად ისმი...
და იბრძვი, როგორც ქართველები იბრძოდნენ ადრე.

დგეხარ. ბგერებად ეფინები კლდეებს... ზეცაში
მიდიხარ, მაგრამ კი არ კვდები, მიდიხარ ღმერთთან...
...მოინანიებ ყველა ცოდვას უფლის წინაშე
და მოხვალ თოვლთან, წვიმენთან და სხივებთან ერთად.

შენ დგეხარ სადაც ქარებია  (სხეულის მიღმა)
გათოშილ ხელებს სულით ითბობ კოცონის ნაცვლად
და ახლა (ალბათ ისე, როგორც არასდროს) გცივა,
მღერი და ფიქრობ, რომ ეს ბედიც სწორია რადგან

უფალმა ასე გადაწყვიტა. წახვედი... მთებთან
დგეხარ და ნისლებს ბოლო ტკივილს უმღერი ჩუმად,
რომ დაეძინოთ ტკბილი ძილით და შენი წასვლა
რომ არ ეტკინოთ... ისე როგორც მე მტკივა გულთან...