გამოუგზავნა  თითქოს და ბედმა  ,
კიდეც არგუნა და არც არგუნა,
უბრალოდ ერთხელ მთვარიან ღამით,
უჩუმრად კარზე მიუკაკუნა.
და სწორედ მაშინ,როდესაც ნაზად
მთვარის სხივები შუბლზე ეფინა,
კარზე გაისმა კაკუნი ,მაგრამ
მას  მეტისმეტად ღრმად ჩაეძინა.