წვიმს... წვეთები ეცემა მინას, სიმშვიდეს არღვევს...
გამიმაისდა...  ეს გაზაფხული  ფიქრებად ამრევს...
დრო კი გასულა, მე შევცვლილვარ, ჩურჩულებენ, გარბიან ჩემგან.
მე გამირბიან – ვისაც მუდამ მიყვარდა ყველა.
გიჟი არა ვარ! თუმცა გიჟსაც კი მეძახიან.
თავისუფალი სულის პატრონი თურმე, გიჟია...
რას არ გაიგებ! დღეს მე მქოლავენ, ფეხქვეშ მიგებენ,
ნუ გაოცდებით, ხვალ თუ ალბათ, სულს გაჰყიდიან...