მე მეამბოხე სული მაქვს რადგან,
ვერ შევეგუე დაწერილ კანონს,
არ გაგიკვირდეს შენ დედაჩემო
თუ კანონსგარეთ ცხოვრება მიწევს.
ასეა დედი, ვერ დავიცავი,
მე პროფესორის დისერტაცია,
ახლა ჩემს ხელზე ხედავ ბორკილებს
და სასამართლოს დარბაზში ტირი.
ეგ არაფერი, გუშინდელივით
ვიცი, რომ ხვალე არ გათენდება,
ვერ ამომიგებ საბანს შუაღამით
არ გამიცივდე ჩემო შვილოო.
ახლა ციხე და ცივი კედლები,
არ შეგეშინდეს, შენ დედაჩემო,
ყოველდღე მოგწერ...


1986 წელი. (ზაპადნი ურალი)