გუშინ წამოვედი ბავშვობიდან,
ჩუმად გავიარე შემოდგომა
ფიქრებს სულში ვითვლი საწყობიდან
ნატკენ მუხლისთავებს ტირილამდე...
ფრთხილად ვაბიჯებდი გაზაფხულზე,
ქუჩებს უცნაურად ვატან ლოდინს,
მხოლოდ ტკივილები დავივიწყე
თვალებს ვერ ვუსწორებ... მტვერი მოდის.
...ისევ ქარიანი ფიქრი ატანს
სულის ფანჯრებიდან ვიხედები,
დღესაც ყველა ბავშვი ხელში აყავთ
მე კი სინანულით დაფერფლილი,
გუშინ წამოსული ბავშვობიდან
ვტირი მუხლისთავებს ტკივილამდე,
დედის ჩახუტება ისე მინდა
წამი შეხვედრამდე ავაჩქარე.