დღეს ოცნებები რაღაც მეტად გაუფერულდა,
ნოემბერია...
ფოთლების სუნთქვა უერთდება
სისხლისგან დაცლილ
ჩემს არტერიას...
ნოემბერია...
საათი მითვლის ყველა ნაბიჯს,
წარსულს მიზომავს.
ისევ ჩამოჭკნენ გვირილები...
და ფოთლებს კეცავს
ჩემი მიმოზაც...
ნოემბერია...
მეკი ვერ ვხედავ შენს სახეს და
ვეღარც მომავალს
მისაზღვრავს სივრცე...
მტკივა სიზმრები _
ყველა ღამის,
ზედმეტად ვრცელი...
ნოემბერია...
ბეთანია მეძახის ისევ,
იქ ხომ ყველაზე ნოემბერია _
ყველა ფერით და
ფოთლების სუნთქვით...
აღარ ვფიქრობ,
აღარ ვლოცულობ,
აღარც ვსუნთქავ ცივ ჰაერს დილით...
ჰო, ცივათ ჩიტებს,
ბეღურებსაც...
ალბათ, შენც გცივა...
ნოემბერია...
მოიხურე საბნად ფიქრები...
არ დაგამძიმებს...
გამოყევი გზას ასე მჩატედ,
შესვენებით შეისუნთქე გრძელი მანძილი...
და მონატრებაც რა ბევრია...
ჰო, ვიცი, გცივა...
ჩვენ შორის ხომ
ნოემბერია...