სანამ ზამთარი გზებს ქსოვს,ძაფს ფიფქებისას დაცლის,
ისევდიანე გულო,გაზაფხულამდე გვაცდის,
სანამ მძინარე კვირტი ნატრობს მზის სხივის სიტკბოს,
სანამ გაუშლელ ყვავილს რძისფერ სიზმრებში ითბობს,

ისევდიანე გულო,ლექსი მოგაყრის ნამქერს,
ქარი მოაცლის რიდეს ფანტელს მოფრენილს,ამდენს,
კიბეს მივადგამ ზეცას,კიდეს მივწვდები ფიქრის,
წუთები მიქრის საით,ფოთლები საით მიქრის?

ბროლით დაფარავს სუსხი ზამთრის მერდინის მანდილს,
თოვლი ფარდებით ყინვის,სერავს შენამდე მანძილს,
ვინ ვის ვარდებით მოსავს,ჩალით და ისლით ვინ ვის?
ხეებს ეხვევა ნისლი და სურნელი დგას ყინვის

სანამ ცივა და სევდა სულსაც სამკაულს აცლის,
ისევდიანე გულო,გაზაფხულამდე გვაცდის,
ღამე შემოხსნის კარებს,თითზე დათვლილი სითბო
წავა,გაჰყვება ქარებს,თვით ქარი იყოს თითქოს