გამოთხოვება

  ჩემი პატარა, ძველი სენაკი
გავანიავე ოცნების მტვრისგან-
მთელი ცხოვრება რომ მიხუთავდა
  სულის ღიობებს.
ილუზიების ჭუტა მწერები-
სახიფათონი და აბეზარნი-
მივასრისე კედლის შპალიერს
ამოუხსნელ პიქტოგრამებად.
ერთი შებერვით
დავაქრე ჭრაქი იმედებისა,
მთელი ბავშვობა თვალს რომ მწვავდა
მბჟუტავი ალით.
მორჩა, გათავდა!
ამაღამ მაინც დავიძინებ ნანატრი ძილით
ამაოების საცდურთაგან თავდაღწეული!