ეჰეი, დონ ჟუან! სისხლიანი ნიღაბი გმოსავს,
და თვალებიდან ელვარება მეწამულ ფერის,
დაჯახებიხარ სეკუნდანტთან უბრალო მგოსანს,
მგოსანს რომელიც სიყვარულზე სხვაგვარად მღერის.

ეჰეი, დონ ჟუან! მე დაჭრილი ნელ-ნელა ვდგები
და საპასუხო დარტყმისათვის მოვიკრებ ძალას,
გაფითრებული კაზანოვა რითმებით ვთვრები,
ნუ მესვრი ზურგში, შენ ლაჩარი ნამდვილად არ ხარ!

ახლა კი მასთან, უსათუოდ, ატარებ დროს და
არც იცი, წუხელ გავაშიშვლე სული იმ ქალის.
მე დღეს დავმარცხდი, სამარცხვინოდ წავაგე ბრძოლა,
მაგრამ დონ ჟუან, გამოფხიზლდი! ომი წინ არის.

ძარღვების წყვეტა არ გიხდება, ხელოვნურია
და შემოდგომით ვერასოდეს გაჰყვები ფოთოლს,
შენი განზრახვა უსათუოდ დემონურია,
არ გაპატიებ აწყენინო უმანკო გოგოს.

მაინც თამაშობ! ფულით განა ყველას იყიდი?!
არ გაამართლებს უცოდველის ცოდვით მონუსხვა
და მის არჩევანს დაჩაგრული ნუღარ მისტირი,
თავი დახარე, გაიძურწე, ეჰეი, დონ ჟუან...