რატომ დამეძებ,
მე ხომ შენში ვარ,
ვით სანუკვარი ფიქრი ფარული,
მე შენი სულის ერთი სხივი ვარ
გაზაფხულიდან გამოპარული.
ნუ, ნუ მეძახი,
მე ხომ აქა ვარ,
განდეგილივით შენში ვმარტოობ,
მე წუხილი ვარ, გემუდარები,
შენ სიხარული არ დამატოლო...
აღარ მეძებო,
შენში ვანთივარ,
რომ სიბნელემ ვერ გაგამარტივოს,
ვიწვი და მტკივა თოთო კერტები
არილშენთებულ ქორფა მარტივით...
რატომ დამეძებ,
მე ხომ შენში ვარ,
როგორც ოცნება, ნატვრა ფარული,
მე, გულუბრყვილო, თბილი სხივი ვარ,
ზამთრის სუსხიდან გამოპარული.