შობის ზღაპარი, ცრემლიანი,
თბილი ზღაპარი.
მიყვარს ზამთარი,
ყინვაც მიყვარს,
მიყვარს ფანტელიც...
და ბუხრის თავზე მოპარპალე
შიშის თვალებით
შემორჩენილი ერთადერთი თაფლის სანთელი.
იქ, ცხრამთასიქით დამალული
ცერცვის მარცვალი,
გრძელ ღამეებში
მოზელილი ტყუილ-მართალი,
ჟიპიტაურით გაბერილი ბანცალ-ბანცალი,
შემოკეცილი, თინიასთან ტკბილად ჩამთბარი.
პირველ მამალზე  ჩათვლემილი, ციცას სიზმარი,
დილის სისხამზე -
ენძელები,
ენძელები,
ენძელები
დასაფიცარი.