მშვიდობით მთაო თუშეთო,
თქვენც მწვერვალებო ჭაღარა,
სხვაც ბევრი დაგემშვიდობათ,
და დაგიბრუნდათ აღარა.

პატიმრად მივალ დაღისტანს,
მთანო მეთმობით აღარა,
ვინ იცის თქვენი დანახვა,
კიდევ მეღირსოს აღარა.

იქნება ისეთ დროს გნახოთ,
რომ თმები მქონდეს ჭაღარა,
გული იწევდეს მუხლებში,
მე ძალა მქონდეს აღარა.

იქნება მალეც დავბრუნდე,
წლები არ მომცენ მრავალი,
და იქნებ მალე დავლახო,
ბილიკნი თქვენსკენ მავალი.

ველოდე როდის ამოვა,
მთვარე ცის თაღზე მავალი,
დილის ბინდ-ბუნდში დავლანდო,
ჯიხვი ქარაპში მავალი.

ვეპარებოდე ვფიქრობდე,
არ შემობრუნდეს ნიავი,
იჭექოს თოფმა დაგორდეს,
ჯიხვი რქა ბარძიმიანი.

ჩავზდევდე ჯიხვის ნაგორებს,
მიშრიალებდეს ქვიშანი,
ვფიქრობდე დაღლილმა კიდევ,
კარგად დავადე ნიშანი.