ისევ ჩავვარდი ამ ღრმა ორმოში.
ვარ ჟელეს გუბე,
თევზი ვარ მკვდარი.

ლურჯ ცას ავხედე მაღლა
და ვიცი, რომ ეს
ჩაყვინთვა დროებითია.

ხანდახან თითებს ვანიჩურიტებთ,
ხანდახან თავქვე გავრბივართ,
ხანდახან თვალმოჭუტულნი,
ოცნებებს, მზის გულს ვუვანებთ.

ჭუჭყიან, ცივ იატაკზე ვარ, ვზივარ და
კედელზე დღეებს ვკაწრავ – მსურს დავასრულო ეს თვლა ხაზგასმით.
სურვილების ნამსხვრევებისგან, მისი ძვლებისგან ვიშენებ კიბეს

და ქვებს ვაყუდებ – მახვილწახნაგურს,
მეგობრებმა რომ თავს დააყარეს,
თითქოსდა ორმოს ამოსაქოლად.

და არც რუქების დაზეპირებამ, ბოლო შედეგი არ შემიცვალა:
ისინიც ცვლიდნენ დისლოკაციებს ყოველდღიურად
და ნაკვალევის ყოველგვარ ნიშანს, როგორღაც სპობდნენ ღრმა ნაპრალები,

მაგრამ ერთერთი იქ უნდა იყოს,
ჩასაფრებული უნდა იცდიდეს,
არსად არ უნდა წავიდეს რათა
ორმოს უთუოდ გადაეყაროს.

ხანდახან თითებს ვანიჩურიტებთ,
ხანდახან თავქვე გავრბივართ,
ხანდახან თვალმოჭუტულნი,
ოცნებებს, მზის გულს ვუვანებთ.





I fell down in that hole again
I am a lump of jelly
I am a dead fish

I look up at the blue sky
Aand I know that it's just
A temporary dive

Sometimes we tip toe
Sometimes we run
Sometimes we wander while
Looking at the sun
Sometimes we tip toe
Sometimes we run
Sometimes we wander while
Looking at the sun

Sitting on the cold dirt floor
I want to finish the counting of days on the walls
I build a ladder from broken wish bones
And square-shaped stones
That my friends threw down in the hole

Sometimes we tip toe
Sometimes we run
Sometimes we wander while
Looking at the sun
Sometimes we tip toe
Sometimes we run
Sometimes we wander while
Looking at the sun

And even though I read maps to avoid them
They change location every day
And somehow all of my traces they vanish
But shall one stay put
Shall one lay low
Shall one not go
Just to avoid this hole

Sometimes we tip toe
Sometimes we run
Sometimes we wander while
Looking at the sun
Sometimes we tip toe
Sometimes we run
Sometimes we wander while
Looking at the sun