მე შიშით წუთებს ისევ დავითვლი,
ვიცი ქარიშხალს ვერ დავეწევი,
ვიცი კარგია სიკვდილი ღამით,
გათენებისას ღრუბელს ვეწვევი

გათენებისას გავრბივარ ბაღში,
სადაც მდუმარე ხე--გაძარცვული,
ბინდის სიწყნარეს გადმომცემს ჩუმად
განშორების და მტრული წარსულის

და შიშით წუთებს რადგანაც ვითვლი,
ეს უკვე ნიშნავს გარდაცვალებას,
ეკალ-ბარდების ზეცაც კი ტირის
დაღლილი ცრემლი ნახეს ვარდებმა...