მიდიან წლები ხელუხლებელნი
როგორც მთები, თეთრი  სიზმრები
ვინ რჩება მარტო ? ამ ზღვის პირისპირ
ვინ მღერის ამბორს ?ღამით,ძილის წინ.
რთულია  მზისკენ  აიღო გეზი
როცა  წვიმაა,სიცივე ,თქეში
არ მღერის ჩიტი,ხეს  უდგას მკერდში
წყალი  სევდის  და  რაღაცის ვერ თქმის.

ღამეა  ასვალტს აუდის სუნი
ძველი რითმების,გაცვეთილ  ბგერის
ვიღაცა  ლოთი  ღვინით  ხელში
''ბოდავს'' სიმართლეს,      არავის ესმის.