თვალებს დავიცლი და ბურთებად ვისვრი ჰაერში,
თეთრი სალამი გავუგზავნე ჩემს ელვარებას.
განსვენებული ვიამაყებ ნაცარს და მტვერში
და სიხალისით გადავფურცლავ თეთრ შეყავრებას...

მე ჩემი სულის მაკურთხებელს არა ვცნობ მამად
უწყეულესი სიხალისის შხამი გველია,
თავაშვებული ჩემს ოთახში შევალ თამამად,
გამახსენდები და სიკვდილიც სასურველია...

ველი შენს სხეულს,- გადაფლეთილს და მწარედ ვნატრობ
გადარეული რომ მხურავდე ბნელ ცეცხლის საბანს
ცხარე ცრემლებით შენ დაგალბობ, მიწას დავათრობ
და მეგობრად კი მე შევრცები შენს ფეხის ნაბანს...