მახსოვს,ახალგაზრდა იყავი
და არ გაწუხებდა დარდები..
ბებოს ერთგულება ითავე
გულზე მოეფინე ვარდებად..

ყველას უყურებდი მზრუნველი
გაფერმკრთალებული თვალებით
შენი ყვავილების სურნელი,
გადამწვანებული ბაღები

როგორ მენატრება..არადა
უკვე რახანია გასული..
ჩვენი  ძველისძველი კარადა,
ჩვენი უტყვი მოწმე წარსულის...


შენ–ჩვენს მოლოდინში,ვინ იცის
ალბათ მერამდენედ დასველდი..
იქნებ ახლაც ზიხარ ბინის წინ
და ცარიელ ქუჩას  გასცქერი..