ქალაქში ისევ დადიან და აღარ იციან,
                                                                          რომ ქუჩა მაინც ქურდებით სუნთქავს.


მე ისევ დავრჩი "ზაბორის" მიღმა,
თოვლისგან თეთრი, ცივი ტაიგა,
მცივა და თავზე "უშანკა" ქუდი,
და ტანზე თბილი "ტელეგრეიკა".

დავლიოთ ძმებო ჩიფირი, ბრაგა,
და მერე ისევ "ბელამორს" მოვწევთ,
ჩვენს თავზე მზეც ხომ ისე ცივია,
რომ თავებს ვითბობთ ხმელი თუთუნით,

და მაინც ასე ქურდულად ვცხოვრობთ,
ქურდებს სიცოცხლე, იცოცხლეთ ძმებო,
ჩვენ ყველა გაღმა შევრჩით ოჯახებს,
და წლების მერე ისევ ვბრუნდებით.