როგორც ფილატელისტი, დავყურებ თამბაქოს მარკას,
ის სორტი – რომელიც მიყვარს; რომელსაც ფილტვი ჩემობს,
თუმცა არ არის, მაგრამ, ასანთის ღერის გაკვრას,
ისე ვღებულობ, როგორც პლანეტა – ატმოსფეროს,

რაც არის – არის! რადგან, ვართ ორივენი ყაბულს,
ორივე იმას ვკმარობთ, რა სიგრძეცა აქვს საბანს...
უკმარისობას როგორც, მოცემულობას – ქართულს:
მარკას, რომელიც არცერთ უკმარისობას არ გავს.