ცოლი: უი, შენ არ გეიხარე -
      რაფერც მე არ გამახარე,
      ძირიანა მეითხარე,
      შენი კუბო ვნახე, მალე...

ქმარი: რა გინდა, ცა, რა მომკალი,
      ჩაგივარდა მაი ენა,
      მოვკტე, თვარა საქართველოს
      ეკარგება დედაენა!

ცოლი: მოსვარსვალდი, დაქვესკნელდი,
      შენ დაგიხრას კიბომ ძვლები,
      ძირიანა გადაშენდი,
      ჩემი ტანჯვით რომ ვერ ძღები!

ქმარი: ა, ცა, გაჩუმდი პაწე ხანს -
      რა ვნახე აი ეშმაკი?!

ცოლი: კიდომ აქით მედავები? -|
      უი გაგიდგა წყალმანკი!
      თლა გალოთდი, თლა გაშტერდი,
      სახში აღარ გიდგას გული,
      მეისპე და მეიდუგე,
      რავარც ქი ხარ მოდუგული!

ქმარი: დამაცალე პაწე ხანს და
      თლა გადვიარ ეზოიდან...

ცოლი: უი იმას იქით წაი,
      არ დაგინახო დღეიდან!
      მუშაობა შენ არ გინდა,
      მარტო ღვინოს ეტანები,
      სხვას რომ თავი დავანებოთ,
      ლოგინშიც არ მეკარები...

ქმარი: შენთან წოლას მირჩევნია,
      საცხა ჭრელ გველს მევეფერო...

ცოლი: ახლა გავხდი ჭრელი გველი -
      შე აბდალო, შე ოხერო?!
      მაშინ კარგად მპირდებოდი,
      ფიანდაზებს დაგიგებო?! -
      შენ ცოლობას ნაღდად ჯობდა,
      სულ არ მენახა კაცის გემო...
      სოფელში რომ გევივლიდი,
      ხალხი თვალებს იფრჩხილავდა...
      ამისთანა გოგო ხელში
      შენფერ მუტრუკს ჩოუვარდა...

ქმარი: ვის უნდოდი შე აბდალო,
      ენა ნუ მიგირბის წინა -
      მამაშენმა ოტკა მასვა,
      შენთან ისე დამაწვინა...

ცოლი: ამფერ ცოცხალ ტყუილს მაინც
      რაფერ იტყვის კაცის ენა?
      ლოთობაში გშპება სული,
      ცოცხლად კტები ნელა-ნელა!
      მთრალმა კაცმა მაბურთავე -
      დააბრალე ახლა მამას?! -
      ყველაფერს თუ დევივიწყებ,
      ნაღდად არ შეგარჩენ ამას!

ქმარი: შენ მე რა გაგაგებიო,
      რაც ხარ ქი გეტყობა მაგერ -
      ერთი გველი იყო, იგიც
      მე აბდალამ გავასაღე.
      რას მამადლი შენ სულელ თავს,
      რა მაქ შენი დასაწუნი,
      სადმე რამე თუ ვიშონე,
      თლა შენზე მაქ დახარჯული...
      რა უნდა გელაპარაკო,
      შენ დამიფსე ორივ თვალი...
      ადექი და ამის მერე
      მეიყვანე კაცმა ქალი!..