კარგია. წარმატებებს გისურვებ

მშვიდი და დამძიმებული . წარმატებები

ანუ, თუ სწორად  გავიგე, ის გახლავთ, რომ: მდუმარე აღლუმზე, სადაც წითელი დროშა ფრიალებს, იმდენ ხანს იცეკვა ბებერმა მასხარამ, დამწრე საზოგადოებაც კი დააბერა.
ამ სანახაობას ესწრება, პოეტი, რომელიც სთხოვს -"თავის ბედნიერების ერთადერთ ღმერთს" , მალე მოვიდეს და ერთად გადადგან პირველი ნაბიჯი. წინააღმდეგ შემთხვევაში გადაირევა ბუნება და წამოვა თოვლი.
რას შვება ამ დროს " ბედნიერების ღმერთი"? - იგვიანებს.  ამინდი, ბუნებრივია ფუჭდება.
რა ჰქნას ამ დროს პოეტმა, გარდა:  "ნელა გადავგრეხ
ფიქრების დატანჯულ  სევდიან თოკს."
ასეც მოიქცევა. მოულოდნელად ფეხს წამოკრავს, დრო გაჩერდება, ვარდი აყვავილდება(?) და ახალი სიხვარულის გაჩენის პერსპექტივა მიუახლოვდება მაქსიმალურ ზღვარს.

თუ სწორედ გავიგე ყველაფერი, რა მოგახსენოთ?  თავისებური  ნაწარმოებია და წარმატებას გისურვებთ, როგორც პოეზიაში ასევე პირად ცხოვრებაში.

წარმატებები...