ძველ თბილისში ხეტიალობს მეეზოვე,
აივლის და ჩამოივლის ისე,ვითომ
ვერ შენიშნა მტრედები რომ ზეცას ქსოვდნენ,
და მათ ქსოვას მადლი ჰქონდა, მტრედზე თითო ...

ძველ თბილისში ხეტიალობს მეეზოვე,
ძველ თბილისსაც დაჰკარგვია რაღაც ძველის.
ფიქრობს,ადრეც უფიქრია,რომ ესოდენ
ძველ უბნებში ვერ კამათლობს კამათელი.

ძველ თბილისში ხეტიალობს მეეზოვე,
ორთქლი ასდის კოჟრიანი ხელებიდან.
მე ფანჯრიდან ემოცია ვერ მოვზომე,
მინდოდა რომ გადა-მე-ხატ-ფერებინა -

ნაქსოვ ცაზე,მტრედებმა რომ მოგვიქსოვეს,
ძველ თბილისსაც შეერია რაღაც ძველი.
მინდა მთელმა საქართველომ,რომ იცოდეს:
ძველ თბილისში კიდევ დარჩა თბილისელი.