შემოდგომაა თბილისის,
თბილი მზე იღვრება ფოთლებში და ცვივა.
რამდენის დარდია ვინ იცის,
ეს ეშმაკუნა შხაპუნა წვიმა,
ფოთლების ვალსია, ქარი და
ხელებს ვშლი: "მეცეკვე - რიტმები არ იცდის ,
მეცეკვე - დამღალა ამდენმა ფიქრმა ",
ტრიალებს, დაფრინავს, ცას წვდება
ღიმილი, გამვლელი, ქუჩა... რიდი და რითმა