მარტო ვარ ქალაქში ასე მგონია
წაართვეს სიცოცხლის უფლება გაზაფხულს
და აღარ მოკლავდა დავითი გოლიათს,
მაგრამ მიტევება მცნებებშიც არაქვს ზოგს.

მიზან მიღწეულ თვალებით მიყურებს
მოხუცი ქალი და გონია არ მოვა
არ მოვა სიკვდილი სიცოცხლის იმ ყურეს
სადაც სიმშვიდესთან ჯვრისწერა გამოვა.

მე კი ამ ქალაქში ვიწვები,არა მზით,
უბრალოდ ტემპი აქვს ისეთი უაზრო
ამ ქალაქს რომელმაც ხოხობი მოკლა წყლით,
უნდა რომ ჩურჩულზე ზღაპარი ვუამბო.