მე ვატან ამ ლექს შენამდე ტალღებს
ალბათ მოახწევს ამ ღამის ნამქერს
ოთახში ნაზად გადავწევ ფარდებს
ამ სპექტაკლს მე ვარქმევ მდარეს

პიესას აქვე დაგიწერ ბარემ
ცოტა სევდას და ნაღველსაც ვარევ
რომ სახრჩობელა დაკიდოს მთვარემ
ასე რატომ გამეწელე ღამევ?

ვიცი გაჩუქებს ვიღაც ვარდებს
ლამაზი სიტყვებით შემოსავს თვალებს
თავის სიწმინდეს სიტყვებით ამხელს
ჩემზე უკეთ მოგითხრობს სათქმელს

მე კი გავცდები  ამ ღამით საზღვრებს
წავალ იქ  სადაც დუმილი მამხელს
სადაც სიტყვების ნაცვლად, ძალა აქვს გცევებს
და სიყვარულით გამოწვდილ ხელებს