ახლა    გაბრაზებას  სევდას  მიატოლებ
ხმას  რომ  მოუსმინო  გულის,
ყველა  ჩემს  შეკითხვას  უპასუხოდ  ტოვებ,
მაინც  ამჯობინებ  დუმილს.

თითქოს  სურვილები  მიზანთან  მაშორებს
მაინც  აღარაფერს  ვკარგავ.
ახლა  გამოგონილ  ცხოვრებას  ვთამაშობ
ბედმა  მიმატოვა  რადგან.

გრძნობებს  ვაბრალებ  რომ  გული ნაიარევ
უცხო  ტკივილამდე  მიჰყავს.
თუმცა  ესეც  იცი,თურმე მე  კიარა
ჩემი  სიყვარული  გიყვარს.

დღეებს  ვიმახსოვრებთ ,მაგრამ  ვერ ვისწავლეთ
დღეებს  ღამეები  არ  ჰგავს
თუ  კი  ვიოცნებებ,თუ  კი  კვლავ  მიწამლებს:
ისევ ლექსებს  დავწერ  ალბათ...
                                  დ.ჯ