მე მეშინია, შენი თბილი ხელის გულების.
მე მეშინია, შენი დიდი სუფთა თვალების.
მე მეშინია, გაცრეცილი ჩემი ვნებების.
მე მეშინია, ჩემი ტკბილი მოგონებების.
მე მეშინია, უბოროტო შენი ღიმილის.
მე მეშინია, მოთმენილი შენი ტკივილის.
მე მეშინია, რომ ერთხელაც გაახელ თვალებს ,
და დაინახავ, რომ არაფერი არ დარჩა ჩემგან,
გარდა ამ ხმელი მკვდარი შიშისა და
მაპატიებ.