წლებმა მხოლოდ სევდა ჩამოთოვა,
ღაწვებს ვარდისფერებს ისევ აწვიმს,
დრომ ზღვა ტკივილები მოიტოვა,
ღმერთო,ასე უსასრულოდ რად წვიმს.

რაღაც უცნაურად გათოვდა(და)
ღამის ანაბარა დავრჩი,
ფიფქიც უცნაურად მათოვდა(და)
ჩემს გულს მოგონებად აჩნდი.

მთვარემ ეშმაკურად ჩაიღიმა,
ვარსკვლავთ შეუკრიათ წრედი.
ყურში მელოდია ჩამესმა და
ვხედავ როგორ ცეკვავს გედი.

ბედის ანაბარა დავდივარ(და)
თითქოს მოგონებებს ველი,
გაუკვევლობაში მყოფი ვარ(და)
რაღაც უმნიშვნელოს ვებრძვი.

თითქოს გულმაც დიდი შვება იგრძნო,
დრო ხომ მკურნალია ყველაფრის.
თითქოს სიცოცხლემაც მასთან მიხმო,
კვლავ მზე ამოვიდა ყველასთვის.