რა მოხდებოდა?!

ნუღარ მაძალებ ქალო ნაწნავებს,
დაფენილს ფაფუკ, ამომსკდარ მკერდზე,
შენი სიცივე ისე მამწარებს,
ლამის დავიწყო წუწუნი ბედზე.

სულ ყველა ფიქრი იწყება იმით,
რა მოხდებოდა, არ შეგხვედროდი?!
თავისუფლება წამართვი ღიმით, -
დამცინავით და მერე შეპყრობილს

შენი ხიბლით და ნატიფი შარმით,
გამჭრიახი და სუფთა გონებით,
დამაკარგვინე ამაყი თავი,
გულში კი, - მკვდარსაც მემახსოვრები

ქალი უნაკლო, ცივიც და კუშტიც,
თუ მოდიოდი, ქუჩა მოგქონდა,
ჩემთვის შენა ხარ, ის ერთი, -სულში
რომ დაბინავდი, როგორც ჯოკონდა...

3.02.2014





ღამე და მარტი...

მზემ გადაიცვა წყვდიადის კაბა,
ამოქარგული ვარსკვლავთა ეტლით,
და პაწაწინა, - მოჭრილ ფრჩხილივით
მთვარე ამშვენებს ვარსკვლაებს ერთი.

მერე, -ლამაზი ბრჭყვიალა კაბით,
როგორც ქანდარზე ექვსი წლის ბავშვი,
ჩამოჯდა, კავკასიონის ქედზე,
და გადმოჰფინა სამყაროს მარტი.

3.02.2014