როგორც ყოველთვის, ახლაც ისე მინდა, რომ წვიმდეს,
წვიმდეს და წვიმა თმის ბოლოებს ეკიდოს ნერვად,
მე მივყვებოდე უცხო მგზავრი ჩემსავე ფიქრებს
და არაფერი გარდა იმის,რომ მქვია ევა
აღარ მახსოვდეს.არ მახსოვდეს წესები სოფლის,
რომ ვიბადებით სატანჯველად,ცრემლის საღვრელად
და,რომ ჩვენ მართლა ბევრი ვღვარეთ ცრემლი და ოფლი.
აღარ მახსოვდეს როგორ ვწყევლეთ ჩვენი გაჩენა.

მინდა,რომ წვიმდეს,უცხო მგზავრი გავუყვე ჩემს გზას.
მინდა,რომ წვიმდეს.