ხორცი დაკბინა ვნების კბილებმა
და სული შეწვა ცოდვის შამფურზე,
მწარე დღეები აღარ ილევა,
მოსისხლეები სისხლით დაპურდნენ.
ვიწვი და სული მაინც მხნედ არის,
ყველას,ვინც მყვარს, უფალს ვავედრებ,
ავი დღეების ვერშემხედვარემ
ცოდვილი გულით ლოცვა გავბედე.
ვხედავ ჯოჯოხეთს, ჩემთვის მოწყობილს
დემონებისგან შემდგარ მასკარადს,
და შთაგონება_ გრძნობის საწყობი_
გადაიქცევა ტანჯვის კასკადად.