ყოველ წელს, არის ერთი კვირა დღე
რომელიც ყველას განწყობაზე სხვადასხვანაირად მოქმედებს
გუშინ მეც ვიყავი იმ განსხვავებული ემოციის საპოვნელად...
თუმცა,  რაც არ უნდა  გულწრფელი ვიყო
მაინც ვერ წარმოვიდგინე ჩემი თავი
იმ მიწის ქვემოთ, ჩემი  პოტენციური  საფლავი რომ ქვია.
სიმწვანე მხოლოდ ზემოდან მხიბლავს,
და არა ცივი მიწის და ქვის ქვეშ.
კიდევ რამდენხანს დავრჩები ზემოთ?
ანდა როდის წავალ უფრო ზემოთ?
ეს კითხვა ყოველ აღდგომას მწურავს და მგონი პასუხს ვერავინ მეტყვის