ყივჩაღის ხელით ჩამოშლილ დალალს
ცხენს შემოვახვევ
გაოფლილ ყელზე.
წავალ, შენ მდიე „ტრამალ და ტრამალ“...
ამბავი ჰკითხე
მუხრანელ მწყემსებს.

მოგიყვებიან; აწყვეტილ თარეშს
ქალის,
რომელიც ჰგავდა ამორძალს!
პირბადრი,
როგორც გულსავსე მთვარე...
ყივჩაღის ბაგით
სახენაკოცნარ

შუქით დავჩრდილავ
მზის სხივს, ნაფერებს...
(სხეულს დავკაწრავ ეკალ-ბარდებში,)
და ყივჩაღობას
განატრებინებ,
თუ სიგიჟემდე არ გეყვარები!