გაგიზიაროთ? რა გაგიზიაროთ, ისრომ ყოველ წამში ცრემლებით მისველდება თვალები? ის რომ სულ მასზე ვფიქრობ? თუ ის როგორ ვიტანჯები მისი სიყვარულის გარშე, რომელი ერთი გითხრათ, ცრემლების მოწმენდას ვერ ვასწრებ ეხლაც, დავწერო თუ ცრემლი მოვიწმინდო?
გაგიზიარებთ და გეტყვით რომ ეჭვები მკლავს, მას არასდროს შევუყვარდები, იქნებ დაიღალა კიდეც ჩემით ან იმაზე მეტს  ელის ვიდრე ვაკთებ, რატომ მგონია რომ ყოველ დღე ცივდება, იმის მუხედავდ რომ გაზაფხული მოვიდა და უნდა დათბეს, რატომ ვფიქრობ გამუდმებით იმაზე რომ წავა და მიმატოვებს, თუმცა ეს რეალობაა მას ხო მარ ვუყვარვარ, ძენელი ამ დროს გაგიოს ადამიანმა, რომელსაც სიყვარული არ განუცდია, უკვე მხედველობა მიჭირს ცრემლია მოსაწმენდი თვალიდან.
მე თანაგრძნობას არ ვითხოვ, მინდა გული სივარულით დავძრა და მასში ჩემი გულით შევიჭრა, ვუყვარდე და ჩემი ესმოდეს, სწორედ ეს მინდა, ეს ბოლო ხანია ვეღარ ვისვნებ, უწინ რომ დავშოდით, წელიწადი გავიდა ისე არ მინახავს, მაგრამ რაც ეს ურთიერთობა დაიწყო შეხვდერებმაც იმატა, იმატა ცრემლმაც, ეჭვებმაც.
“ყოველდღე მინდოდა შენთვის სიყვარულის ახსნა, მინდოდა ყოველ დღე მეყურებინა შენი სახისთვის, შენი ხმა მომესმინა და შენს გვერძე ვმდგარიყავი, აქამდე ვუძლებდი იმ დღეების გასვლას, როცა ვერ გნახულობდი, სწორედ ეს ბოლო ხანია სულ მინდა გნახო, გეგონბეა დღეს ან ხვალ ვკვდები, ყოველ წამს ამტირებს ფიქრები და სიყვარული, როცა ვფიქრობ რომ ნებისმიერ დროს სხვა შეგიყვარდეს, სხვისკენ გაგიწიოს გულმა, ერთი დღეც არა გასული და უკვე ჯოჯოხეთში მგონია თავი რომ ვერ გნახე, ხვალ გნხავ?........ არც ის მინდა რომ  ჩემი ნახვით შეწუხდე, არც ის მინდა რომ ბედნიერებაში ხელი შეგიშალო და თუ შანსი მომეცი, რომ თავი შეგაყვარო, მაშინ ჩავთვლი რომ ხელს არ გიშლი ბედნიერბაში”
  ოხ ეს ცრემელბი რამდენია აღარ გამოშრა, ისე კოკის პირულად მოედინებიან თვალებიდან ასოების გარჩევაც მიჭირს, სულ ეს იყო რისი გაზიარებაც მსურდა მკითხველო.