იცი მთვარემ მითხრა მიყვარსო, გამეცინა... ყოველღამე როდესაც ვწვებით ვიღვიძებ და სარკმელთან ჩამოვჯდები ხოლმე, გიყურებ და სიცოცხლით ვტკბები, ვუსმენ შენს ნაზ სუნთქვას და ვგრძნობ, რომ ცოცხალი ვარ, რადგან როდესაც მძინავს არ მესიმის შენი სუნთქვა და ვერ გხედავ, მე კიდევ არ მინდა დრო ძილში დავკარგო, რომ ვერ დაგინახო ვერ შევიგრძნო შენი არსებობა, მთვარეც ეგრეა ღამე გხედავს შემშურდა მთვარის... უკვე რამდენი წელია ასე ვარ, ყოველ ღამე გიყურებ ვგრძნობ, რომ ყოველ ამოსუნთქვაზე მიყვარდები ხელახლა,
ვოცნებობ მარტო იმაზე, რომ დიდხანს გიყურო ასე ვიყო მეოცნება და ყოველ დილას შევძლო შენი გაღიმება, წამი არ დავკარგო, რომ არ გნახო და ყოველ ამოსუნთვაზე შენთანერთად ვისუნთქო, წარმოგიდგენია? მენატრები მიუხედავად იმისა, რომ ჩემს გვერდით წევხარ, ალბათ გიჟათ ჩამთვლიან, მაგრამ იმდენად მიყვარხარ, რომ ეს სიგიჟეც მეპატიება, უკვე რიჟრაჟს აპირებს, მავიწყდებოდა ვარდები, რომლებიც ყოველ დილით გხვდება ლოგინთან გაღვიძებულს, ყოველ საგამოს მომაქვს, რომ დილით შენს სახეზე ღიმილი და სიხარული დავინახო.. მიყვარხარ..