გაზაფხულის თბილი და მზიანი დღეა, ნათელი. განწყობაც მზიანი აქვს ყველას, ხალისიანი და საქმიანი. ფუსფუსებენ, დარბიან, ზოგი ზევით, ზოგი ქვევით.
- აბა ყვავილები, აბა ფერადი ბუშტები. ეს გაიტანეთ, ის შემოიტანეთ.
-ერთხელ კიდევ გავიმეოროთ ბავშვებო.- ისმის ხმები აქეთ-იქიდან. დედის დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიებისთვის ემზადება ყველა.
-აბა დამენახეთ ბავშვებო. სადღესასწაულო ფორმა ხომ ყველას გაქვთ?
-დედაშენი მოვა, შენ მოგიტანეს, შენ უკვე გაცვია.- ხმამაღლა გამოთქვამს თავის ფიქრებს მასწავლებელი და თან პატარებს ათვალიერებს.
-ბოლო სიმღერის დასრულებისთანავე ყვავილებს მივართმევთ დედებს, ბებიებს, ვინც თქვენს საყურებლად მოვა.
-მასწავლებელო მე თქვენ მოგიტანთ!- ამბობს პატარა, გამხდარი ბიჭი და ბავშვური ღიმილით უცქერს პედაგოგს.
-რატომ პატარავ? არ მოვლენ შენთან? -ინტერესს იჩენს ზეიმზე დასასწრებად მოსული, მასწავლებლის მეგობარი ქალი.
-დედა უკვე იყო, სანამ კიდევ მოვა, დაჭკნება ყვავილები.- მხოლოდ წამიერად ჩნდება მის თვალებში ნაღველი, მერე ისევ ჭინკები იწყებენ თამაშს და მხიარულად უერთდება თანატოლებს ბავშვი.
- პროგრამითაა აყვანილი, " მზრუნველობამოკლებულ ბავშვთა შვილად აყვანის პროგრამით". ასრულებს განმარტებას მასწავლებელი.
    დედის დღეს აღნიშნავენ დღეს და ზეიმია.