მივყვები ქუჩას, და ამ ქუჩას
ბოლო არ უჩანს,
ორ ნაბიჯს წინ ვდგამ, მესამეს კი
რატომღაც უკან,
რა ხდება იცით? –
დამთვრალა ქუჩა...

დამთვრალა ქუჩა, და ერწევა
მარჯვნივ თუ მარცხნივ,
თითქოს სახლებიც მიმოდიან
ამ ქოჩის კვალში.
გულწრფელად მიკვირს და არ ვიცი
საქმეა რაში,
ამ ქუჩის ცეკვას რად ხვდებიან
ბავშვები ტაშით?!

მეც ხელებს ვშლი და უნებურად
დამირბენს ტანში,
თუმცა ვერ ვხვდები, რა მაცეკვებს
ქუჩასთან ქარში,
მაგრამ მე მაინც ვეცეკვები: -
აბა, წავიდააა...
მე ერთმა მაინც გავუსწორო
ქუჩას ყაიდა.

17. 02. 2001წელი.