შენს თვალებში დალეული მზერა მიყვარს,
სახეზე კი ელვარება შენი თმების.
შენს გრძნობებში დატეული სევდა მიყვარს,
და სულში კი ანთებული რწმენა ღმერთის . . .


შენს ბაგეზე დატეული სიტყვა მიყვარს
და თვალთაგან ჩამოღვრილი თოთო ცრემლი,.
შენს სუნთქვაში ჩაყოლილი სიო მიყვარს,
მოუთმენლად ამოსუნთქვას რომ არ ელის.


შენს თითებზე დახვეული ძაფიც მიყვარს,
მარცვალ-მარცვალ ფსკვნილებში რომ დალევ ხოლმე.
შენს სხეულში არსებული სულიც მიყვარს
და თვალები მზერაში რომ შემატოვე .


/ლია მელიქიშვილი/