არის მარტივად ყველაფერი, შენკენ გზებია
ჩემსკენ კი ალბათ ხევია და გადასავარდნი
ლამპიონების მკრთალი შუქით ივსება სივრცე

ძველი ნივთები ბავშვებივით მეგეგებიან
ხელებს მიშვერენ, მე კი კედლებს ვალაპარაკებ
ფარდას ვაფარებ, სიჩუმეში ცხოვრებას ვიწყებ.

ყოველთვის, როცა ასე მტკივა ჩვენი სიშორე
ქუჩის ძაღლებზე მეფიქრება, ყინვაა გარეთ
ძაღლებზე, ჯერაც რომ შემორჩათ საყელურები,

კიდევ ათასჯერ ერთად ყოფნას გამოვიგონებ
ვუყურებ, როგორ მიჰყავთ სახლში შვილები მამებს
და თოვს ქუჩებში გადაუღებლად..