თექვსმეტი წელია რაც გაგიცანი,
თექვსმეტი წლის წინ გნახე პირველად.
შენი აზრები-მოძველებული,
გადამექცევა ხოლმე დილემად.

თავჩაუხრელად შრომა ყოველდღე
თუმცა შენს ასაკს აღარ შეჰფერის,
უქმად ჩავლილი ყოველ დღე შენთვის
არის ტანჯვის და წამების ფერი.

მუდამ წუხილში, მუდამ შრომაში,
და გამუდმებით ჩვენზე ზრუნვაში,
შეგივერცხლისფრდა ხუჭუჭა თმები;
ძალაც დაგაკლდა, ალბათ ვერ ხვდები.

თმას არ დაეძებ, სითეთრის გამო
ვიცი იხუმრებ, გულს არ დაიწყვეტ.
თუმც ფეხზე დგომა სულ არ შეგეძლოს,
ყოველდღეს  ჩვენზე ზრუნვით დაიწყებ.