ჩაი რომ მოგიტანე, გახსოვს?
ჩემი მონატრებით გაჟღენთილი, უშენო სუნთქვით.
მიდი, დააყენე ის ჩაი და უშაქროდ მასვი.
ჩვენ შუქებს ვაქრობთ,
ფარდებს ვწევთ და სავსე მთვარეს მოკითხვას ვუთვლით.
ქვემოთ პატარა იაკობი, გარეთ - ფისო ჰყავთ.
ჩვენ ჩაის ჭიქით მთვარეს ვსვამთ და
ერთად ყოფნას, როგორც სუნთქვას, ისე ვიზოგავთ.