მითხარი, რომ ცას, ალმოდებულ ვარსკვლავთა სხივით,
ღამის წყვდიადის მიმოფანტვა აზრადაც არ აქვს,
რომ სიმარტოვე უკუნითი სიბნელის იქით,
მარტოობაა და ფიქრებთან ინტრიგებს ხლართავს.

მითხარი, რომ ეს, ბნელი ღამე არ გათენდება,
რომ სავსე მთვარე არ დაიწყებს ახლიდან ძერწვას.
ჩვენ ცოდვებისგან თავდახრილნი ამაყ ღმერთებთან
ციურ სხეულთა საიდუმლოს გავარჩევთ ზეცად.

მითხარი, რომ ცას, არ უხდება ეს ვარსკვლავები,
რომ მათში არის რაღაც უცხო, ჩვენ რომ არა გვგავს.
ნუ მეტყვი, რომ შენ, დღეს განთიადს ეთაყვანები,
მზის ჩასვლა იყოს, ჩვენ ორს შორის ტრფობის ქარაგმა.