მოსაღამოვდა, ბინდი ჩამოწვა
ზეცამ იცვალა თავისი ფერი,
რასაც კი დღისით შუქი ეფინა
გამოიცვალა სუყველაფერი.
ზეცაში ფრთიან ვარსკვლავთა გუნდი
მთვარე არა ჩანს, სად დამალულა,
მთვარესთან ერთად შენი ალერსი
სადღაც მთებს იქით გადამალულა.
სიგარეტის ბოლს კუშტ–კუშტად ვუშვებ
ღია სარკმლიდან გავსცქერი სივრცეს,
არ მსურს ოცნების ხომალდში ჩავჯდე
ფიქრების მორევს რომ თავი მივცე.
შენზე ლოდინში იღლება გული
სადა ხარ მთვარევ ამოდი ჩქარა,
შენ მაინც ნუღარ დამტანჯავ მწარედ
ტანჯვად ხომ ჩემი წარსულიც კმარა.