გათენდა მუქად, ღრუბლებს ცოდნიათ გლოვა ძაძებით
თითქოს ბებერი შობილიყო დედის მუცლიდან
ალქაჯს გამოაქვს შიშის მშობი სალეწავები
ჩემი ფიქრებიც თითქოს ჩვილი და უფერულია.
მთელი ღამეა სიზმრებს ვცდილობ ფხიზლად გავექცე,
უცხო მოლოდინს ღმერთის დილა განგებ მიცრუებს
ვგრძნობ ეს სიჩუმე მარტოობას როგორ მაბეზრებს
და ეს წყვდიადი არ მპატიობს, ვატყობ სიურჩეს.
ექვსი საათი გამხდარიყო ჩემი წამზომით
მე ექვსი წამის ბედნიერებაც არ შემიგრძვნია
რუხი ვარდები გაიშლებიან ჩემს მიდამოში
(გათენებამდე მთელი ცხოვრება დარჩენილია !)