ყოველთვის როცა საქმეში ვიყავ,
მე დროს ვპოულბდი შენზე მეფიქრა
ვფიქრობდი როცა,
სევდა მტანჯავდა და საკუთარ ბედდთან ვდაობდი
ვფიქრობდი როცა,
ლხინი იყო ჩემს გარშემო აღტაცებული,
ვიფქრობდი როცა,
ზამთრის ყინვით გაბრუებული
მოხეტიალე ვიყავი ქუჩად,
ეს შენ იყავი შეუცვლელი ჩემი ფიქრები
და შენზე ფიქრში დრო აღარ ჩანდა
ვიფიქრობდი როცა,
მაქანების აურზაურში გადსავლა მსურდა
ვიფიქრობდი როცა,
უსასრულო ხალხში ვიდექი,
ვიცოდი რომ ყველა მელოდა,
როცა ცრემლები მომდიოდა კუბოსთან მდგარს
ახლობლის გვამთან,
მე დროს ვპოულბდი შენზე მეფიქრა
შენ მე გვერდით მყავდი მუდამ გონებაში
და არაფერი მიჭირდა.