მთაო, ემანდ სად ასულხარ
ზევით ცივაო
და ფრთხილად არ გაცივდე,
ჭაღარა გაგრევია,
ალაგ-ალაგ თოვლივით დაგდებია
თუ მე ამერია
და თოვლი დაგდებია ჭაღარასავით.

მთაო, მთასავით გაყურსულხარ,
ტანს ზემოთ ტყეც კი გაგიხდია
დღეს ცივა და არ შეგცივდეს,
ჰეჰ,
ბედნიერი ხარ, ზევიდან დაგვცქერ
ბედის ირონია - მე სულიერი
და მთა გქვია შენ,
მოდი შევეცვალოთ
მე ვიქნები მთა
და შენ კი გახდი მე,
ფულსაც დაგიმატებ.

უარს მეუბნები? მაშინ შემიხიზნე
ამომაბღოტე შენს კალთებზე
ამომიშვი,
არ წამოვიღებ არაფერს,
არ დაგსვრი და არც ტალახიანი ფეხებით შემოვალ შენს სახლში,
რბილად დაგაბიჯებ შემოსასვლელის ფარდაგზე
ტელეფონის შნურივით გაჭიმულ მდინარეზე გადაგაბიჯებ,
სასადილოში კენკრას მოგწყვიტავ და დავნაყრდები
საძინებელში მზეს დაგაფარებ, არ შეგცივდეს.
აივანიდან დალის დავინახავ
ხმას არ ამოვიღებ, არ შევაშინო, მაინც ქალია.
მთაო, მოგასუქებ რომ ზამთარს გაუძლო
სათამაშო მურა დათვებს ჩაგაყოლებ, გაგათბობენ.

ხედავ? ისევ მოვბობღავ შენს კალთებზე
აი ისე, ბავშვი რომ ცდილობს დედის კალთაში ჩაჯდომას
რა გაცინებს?
ჩემს ონავრობაზე გეცინება?
ამოვედი, ჩამიკარი გულში, შემომახვიე ეგ ნისლები
შალის კაშნებივით.
მიყვარხარ!!!

© 2007