მარი-მარი, ვინ მეძახის ამ ღამეს,
იცით?-წლებმა, სამოსელი გამხადეს,
ვარდი ვიყავ, ვარდობისთვეს ვყვაოდი
ენძელობდი თოვლში მოსვლით ვხარობდი
      მარი-მარი მომძახოდა ბავშვობა,.
      დედა-მამა, ოცნებები, ხალისი.
      ცელქი გოგო უზრუნველი ცხოვრებით,
      და არც მქონდა ფიქრი დღის და ხვალისი.
ჩემს კაბაზე გაზაფხული ყვაოდა,
ირთვებოდა მინდორი და ველები.
მარი-მარი, მომძახოდა ბავშვობა,
შევხედე და გადმოსცვივდა ცრემლები.
                                                                2014/14/10.