<3

      იდექი სადღაც შენც მარტოსული
ეკიდებოდა ძილის წინ რული,
ცას და ნისლები ამოამთქნარა.
ქარი კი ღრუბელს გაკიდებული,
მთას წამოედო და შექანავდა.
თოვდა და ფიფქებს მოჰქონდათ სრული,
იდილია და ბავშობის განცდა.
იდექი სადღაც შენც მარტოსული
და იზომავდი, თოვლს როგორც კაბას.
იდექი ასე და ლოდინს ღლიდი,
ჩიტებს კი როგორც დარჩენის საბაბს,
იმიზეზებდი და საკენკს ყრიდი,
ქუჩა კი ისე ჩუმად და სწრაფად,
გტოვებდა მარტოს ვით მეფე ლირი
და მიდიოდნენ ჩიტებიც სადღაც.
თოვდა და ფიფქებს მოჰქონდათ სრული,
იდილია და ბავშობის განცდა,
იდექი სადღაც შენც მარტოსული,
და იზომავდი თოვლს როგორც კაბას.   

არაჩვეულებრივი ხარ შენ  <3
+

ლელი კახელი- მადლობა რომ მკითხულობთ

იდექი სადღაც შენც მარტოსული
და იზომავდი, თოვლს როგორც კაბას.
იდექი ასე და ლოდინს ღლიდი,
ჩიტებს კი როგორც დარჩენის საბაბს,

მშვენიერი მეტაფორებია...5

ოთო კაი კაცი ხარ, მადლობა.

ალეკოს სიცოცხლე,კარგია ძმაო. +++

შემოგევლე მიშო

მშვენიერია ლექსია ძმა 555  ძაან მგრძნობიარე

მელ.ზ.- გაიხარეთ

მშვენიერი ლექსია თავიდან ბოლომდე

ანანე მადლობა

ეკიდებოდა ძილის წინ რული,
ცას და ნისლები ამოამთქნარა. - საინტერესო და ლამაზი ფრაზაა. სამწუხაროდ დანარჩენი ლექსი არ მომეწონა.